Eusi Mala

Ich und än Mali.
Nöd im Traum hani mir das je vorgstellt. Dä Max glaub’s au nöd.
Und denn isch sie cho.
Mit ihrem Zechä, wo so unverschämt charmant gwagglet, wenn‘s ihrä grad cheibä wohl isch und sie äs bitzeli verwöhnt tuet.
Do goht eim s’Herz eifach ganz wiit uf.
So fiin und doch so klar in ihrer Forderig.
Geduldig und konsequent mit „ihrem Mensch“, dass dä Mensch chan lernä.
Sogar ufä langi Reis simmer zämä, quer durch Europa.
Händ Freudeli teilt und Schiss und Ufregig und Fruscht und Übermuet.
Gönd zämä äs Stuck durs Lebä.
Und so isch sie Tag für Tag ächli meh „Eusi Mala“ wordä.
Dankä vo Herzä.